„A jednak cenię niepamięć i złą pamięć. Tak samo jak pamięć. To jest ciekawe: te wszystkie zawijasy pamięci, te wszystkie schowki i te nagłe błyski reflektorów. Co zapomniałam, a czego nie zapomniałam? Dlaczego przestaję opowiadać akurat w tym miejscu?”
Agnieszka Osiecka wspominana stale od nowa, i pamiętana wciąż na nowo. Ludzie, miejsca, chwilowe zamyślenia, z pozoru nieważkie zdarzenia czy też historie przeliczane na lata – piosenka nadal zdaje się nam najlepszym posłańcem tych treści.
Dzisiaj teksty Agnieszki Osieckiej śpiewa się różnie, czasem tradycyjnie, często oryginalnie, w nowych aranżacjach. Słuchamy jednak nadal tak samo. Na szczęście.
Zapraszam od 17, Asia Kus
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz